Soms het aangename met het leuke combineren, zo kwam ik aan mijn 30 kilometer met bijna de gemiddelde tempo van 5 km/u inclusief pauzes. Ik liep van het station in Kampen naar Emmeloord, op bezoek bij mijn broer. Ook omdat ik de volgende dag mee wilde ter voorbereiding van de Scoutingkamp Pinksterkamp Dwingeloo.

De route was bewust gekozen, om ook te trainen met de lange, verharde wegen zonder veel afleiding. En in die situatie een tempo vol te houden. Ik ben trots op mijzelf, dat dit gelukt is. 

Een van de afleidingen die ik mijzelf toestond was was wel een veilige haven van een eiland op het droge, waar ik naartoe ben gelopen. Een plek die overigens ook onderdeel van mijn eigen geschiedenis uitmaakt. De rust en het verhaal van Schokland, maakt het wel een bijzondere plek. Waar het nu een werelderfgoed site is, wil ik het museum wel weer eens bezoeken.

Bij aankomst in de oude haven van Schokland, tegenwoordig in zijn geheel op het droge, heb ik nog wel even stil gestaan bij het doel van deze sponsoractie. Want een veilige haven creëren is wel wat de psychiatrie bij het centrum voor ogen heeft. 

Ze blijven aan het centrum bouwen, terwijl ze op hetzelfde moment ook gewoon bezig zijn met het opleiden van jonge psychologen en het delen van hun kennis. Het is mooi om te zien hoe ze stap voor stap tegen alle chaos in het land in, door blijven gaan. Ik ben ook oprecht trots dat ik voor dit doel mag lopen en ik kijk uit naar mijn volgende bezoek.

Ik had mij voorgenomen om iedereen die de eigen gegevens deelt een persoonlijk bedankje te sturen. Ik loop daar fors in achter, maar met een goede reden. Een van mijn team-maatjes is afgelopen vrijdag tot Ridder benoemd in de orde van de Oranje-Nassau en daar heb ik een kleine rol in mogen spelen. Dus heb je nog geen reactie van mij gehad, die komt ergens nog echt. Ik ben hoe dan ook blij met alle donaties die ik en mijn team al hebben mogen ontvangen. 

Publicatie: Vierdaagse