Ik ken maar weinig mensen die tegen vrede zijn. Dialoog, verbinding en diplomatie zijn belangrijke instrumenten om daar vorm aan te geven. Een rechtvaardige vrede kan alleen in een sterk en ongedeeld Europa, niets doen is daarbij geen optie.

De manifestatie van morgen (27 september) onder de noemer #stopdeoorlogskoorts zie ik oprecht niet als een keuze voor een rechtvaardige vrede. Eerder als een oproep tot verzoeningspolitiek, zoals we die nog kennen uit de jaren dertig.

Verzoeningspolitiek heeft in de jaren dertig bijgedragen aan de oorlog in plaats van deze te voorkomen. De oproep van #stopdeoorlogskoorts zal dan ook eerder bijdragen aan oorlog, dan aan rechtvaardige vrede.

Het is dan ook heel goed om te zien dat steeds meer prominenten zich uitspreken tegen deze koers.

De nationale vredesbeweging brengt interessante punten naar voren, als het gaat om de huidige koers van het westen. Deze verdienen een zekere plek in de brede maatschappelijke discussie.

Het is alleen naïef te verwachten dat inzetten op nationalisatie, eenzijdige de-escalatie en verzoening, zullen leiden tot een rechtvaardige vrede en het meebewegen van de agressor.

Publicatie: facebook