Wat eeuwen van oorlog ons leert, is dat niemand er onbeschadigd uitkomt. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om fysieke verwondingen, diepe psychologische trauma’s, morele verwondingen, het verlies van mensen en dieren of huis en haard.
De voortdurende oorlog in Oekraïne brengt deze realiteit dicht bij huis. Hoe deze oorlog ook gaat aflopen, één ding zal duidelijk zijn: de oorlog zal generaties lang gevolgen hebben voor ons continent. Alleen daarom verdient Oekraïne al steun.
Bij het THE VETERAN MENTAL HEALTH CENTER OF EXCELLENCE behandelen ze niet alleen veteranen, hun families en de brede community. Ook vindt er belangrijk wetenschappelijk onderzoek plaats en worden er nieuwe professionals opgeleid. Daarom heb ik er voor gekozen om tijdens de Stichting DE 4DAAGSE aan de sponsorloop mee te doen: #4DAAGSE4UA.
Het bezoek aan het centrum stond centraal tijdens mijn laatste bezoek aan Kyïv. Het werd een verhaal in twee delen, met het luchtalarm als constant.
Ik was uitgenodigd voor een aantal lezingen ter gelegenheid van de geboortedag van de recent overleden Semyon Gluzman (https://lnkd.in/evBG6fMQ). De herinnering zijn leven en werk stond daarbij centraal.
En de oorlog was voortdurend dichtbij. Op het laatste moment moest er een nieuwe locatie gevonden worden. Dat werd een locatie van de universiteit met een schuilkelder. De wandeling ernaartoe bracht mij door een deel van Kyïv waar de gevolgen van de aanvallen goed zichtbaar waren.
De nieuwe locatie vormde ook de plek voor een bijzonder concert door Taras Filenko, wie deze lezingen afsloot.
De dag erna, de dag van mijn uiteindelijke vertrek uit Kyïv, was het bezoek aan het centrum. Samen met Margreet Botter , die na haar bijzondere tocht door Oekraïne ook in Kyïv was, mochten we de bedragen die we hadden binnengehaald symbolisch overhandigen, terwijl we door het centrum werden rondgeleid.
We bevonden ons in bijzonder goed gezelschap tijdens dit bezoek. Na afloop van het bezoek ontstond een dialoog over de ontwikkelingen van de mentale hulp en de oorlog. We kwamen ook uit bij de grenzen van wat mogelijk. En uiteindelijk de conclusie van het enorme belang om niet alleen op afstand te blijven, maar om ook midden tussen de mensen te komen staan.
Over wat die laatste dag extra bijzonder maakte, heb ik in mijn post van 23 september 2026 verteld.
Geef een reactie