2025 is een bijzonder jaar geworden, een jaar waarin het ondertussen een belangrijke rol kreeg. De beweging van het oude dat nog niet is afgesloten naar het nieuwe dat zich nog moet vormgeven. In een wereld die steeds sneller onzeker aan het worden is, staan veel vanzelfsprekendheden ter discussie. In die beweging zit ook de ruimte voor kansen en groei.
In 2026 mag ik leren meer in het hier en nu te leven. Tijdens mijn bezoek aan Oekraïne besefte ik mij dat het soms goed is om te berusten, maar dat vandaag maar één keer voorbij komt. Het vastpakken van kansen is daarbij nog een mooie uitdaging.
Ik vier ook mijn successen, die ik mee mag nemen als krachtbron naar volgend jaar. Mijn visie die ik eindelijk op papier heb weten te zetten en de acceptatie van hoogbegaafdheid is ook wel een enorme stap.
Ik kijk enorm uit naar 2026, waarin de rode draad beweging en samen groeien zal zijn. Vol met uitdagingen en kansen in een wereld die we opnieuw moeten ontdekken. De kinderboerderijen in Amsterdam, complex in al haar eenvoud, beloven een bijzondere uitdaging te worden. Na jaren voorwerk, zetten we de beweging verder in naar een ontmoetingsplek rond het dier.
Ook zal ik vaker beweging en ontwikkeling van groepen en mensen gaan faciliteren en daar hoort natuurlijk het verder bouwen aan #dekrachtvanhetconflict bij.
Dat bouwen is nu al een proces, waarin ik veel leer. Over twijfel, vertrouwen, deuren die dicht gaan en ramen die dan toch weer open gaan staan. Maar ook over kansen en de het geloof dat we de wereld een klein beetje beter kunnen maken, als we conflicten niet vermijden. Maar juist conflicten gaan zien als bron van verbinding, groei en ontwikkeling.
En in deze tijd is het nodig, Joris Luyendijk zegt het al: “we leven niet in vrede, maar we leven ook niet in oorlog. We leven in het gevaarlijke tussenin.” Als we daar geen aandacht aan besteden, zijn we straks het vergeten verhaal. We moeten samen bouwen aan de rechtvaardige vrede, waarin we mogen verbinden, groeien en ontwikkelen.
Publicatie: jveenstra.org
