Hoe komt het toch dat ik zo’n anti-roker ben geworden. Ik had al een hekel aan roken als klein kind. Beide ouders staken met plezier een peuk op in de auto. Toch ben ik uiteindelijk via sigaren aan het roken geraakt, om er na 10 jaar bij de derde poging mee te stoppen. Pas na mijn longontsteking ben ik gaan roepen dat roken verboden moet worden, waarom eigenlijk?

In 2012 begon voor mij een moeilijke periode, een forse longontsteking was daar het eerste symptoom van. Pas na 3 maanden verdween de koorts volledig en was ik in die zin van de longontsteking af, pas een half jaar daarna had ik het idee dat ik weer enigszins hersteld was van de longontsteking. In die drie kwartaal heb ik rokers op een zeer negatieve manier leren kennen, waardoor ze mij in de anti-rookhoek hebben weten te duwen.

Vooral in de beginperiode van mijn longontsteking begon ik te hoesten bij het lichtste beetje rook dat in mijn luchtwegen terecht kwam. Door de meeste rokers meteen benoemd als overdreven, vooral omdat ze dan bij mij in de buurt stonden. Vooral als je je zwak voelt, ga je dan maar op zoek naar een rookvrij plekje op het perron, bij de bushalte of soms gewoon op straat. In een samenleving waar nog maar 30% van de mensen rookt, is dat zowaar een bijna onmogelijke opgave.

We kennen toch het rookverbod, zou je zeggen? Ook dat valt fors tegen, maar een verslaafde moet je ook niet willen zeggen dat iets niet mag. Die zoeken toch elke grens van de wet op en bekijken alles vooral vanuit hun eigen behoeftige noodzaak (van een peuk). En ik ben er in die periode achtergekomen dat dit heel erg ver gaat.

Als ze zich al aan de wet willen houden en buiten gaan staan roken, is dit vrijwel altijd direct voor de deur. Je moet wel door de rook heen om binnen of buiten te komen. Behalve voor de deur, lijkt roken vooral een solitaire bezigheid te zijn. Rokers gaan namelijk zelden ‘bij elkaar’ in de buurt staan.

Zo kan het zomaar gebeuren dat je op een perron geen rookvrij plekje kunt vinden. Staat de wind net verkeerd, staan rokers om de paar meter opgesteld. Liefst zo ver mogelijk van de rookpaal vandaag. Een aantal rokers vinden dat ze overal mogen roken en staan dan gewoon onder de overkapping (of bij regen onder de uiteinde, een meter of 10 naar binnen natuurlijk. En de NS, die lijkt het allemaal wel goed te vinden. In plaats van het rookverbod duidelijker te maken, de plekken waar wel gerookt mag worden helder aan te geven en vooral niet te gedogen. Heeft de NS intussen haar rookbeleid verder versoepeld en weten ze van elkaar niet hoe ze de tekst moeten lezen uit hun eigen rookregels. Dat lijkt heel erg afhankelijk of de betrokken medewerker een roker is of niet. En geloof mij, met een longontsteking in de regen te gaan staan om toch niet in de rook te staan – is geen pretje.

Dan wil je de bus pakken? Jammer dan, er staan twee bushokjes en in beiden staat een roker.. Want, neen – ze zouden maar samen in een hokje staan. Trouwens op de meeste bushaltes staan ze ook graag verspreid.

En dan heb ik het nog niet eens over die mensen die vinden dat ze wel ‘gewoon’ in de trein mogen roken, of in het café, of in de winkel, of… En mede-rokers, die hebben daar dan soms ook nog gewoon begrip voor.

En sta dan maar eens tegenover iemand die net gerookt heeft en die je aanspreekt. Ik heb een keer een controleur op afstand gehouden, omdat die net fors heeft staan roken en gewoon smerig rook. Daar was deze man niet gelukkig mee… Een roker ruikt gewoon meestal smerig.

30% van de rokers, maken het in 95% van de gevallen onmogelijk om vrij van rook te zijn. Van die 30% heeft gelukkig een groot deel niet eens bewust door wat voor overlast ze eigen veroorzaken. Daar kun je nog wel eens op de overlast wijzen.

Helaas is er dan nog een deel van de rokers over die echt zwaar verslaafd zijn. Van deze mensen kun je meestal letterlijk en figuurlijk de kanker krijgen. Die duwen je gewoon aan de kant met hun sigaret in hun bek en willen dan nog wel eens graag in je gezicht blazen als ze van mening zijn dat je overdrijft. En meestal komt daar nog een scheldkannonade achteraan dat we niet zo zielug moeten doen. Het is toch maar roken, dat fijnstof is minsten net zo erg (dat is dan nog de meest vriendelijke discussie die je met deze lui hebt.

Dan heb je nog die puffers, je weet wel van die mensen die neproken via een e-sigaret. Die beweren dat er alleen maar waterdamp uit komt en die dan vrolijk weer op kantoor, in de trein of bus of in het café gaan staan dampen. En dan het liefst lekker ouderwets in je gezicht de damp blazen. Gelukkig blijkt intussen voldoende dat de e-sigaret minsten net zo schadelijk kan zijn voor meerokers.

Nu, een paar jaar later. Ben ik gelukkig van de longontsteking af en heb ik slechts heel af en toe nog last van mijn longen. Het zijn op die dagen dat ik herinnerd moet worden aan het asociale gedrag van de roker en dat ik weer hardoproep: verbied dat roken dan maar helemaal. Draai het om, roken is niet toegestaan (tenzij anders aangegeven). Geen eeuwige discussie over overlast en problemen meer.

En die sociale roker, die geen overlast veroorzaakt. Sorry jongens en meiden, maar daar komen we dan wel weer uit. Het is die andere groep die het voor iedereen verpest.

Helaas, de roker heeft zelf mijn anti-rookhouding veroorzaakt. Het is geen pretje om met een longontsteking te leven in een land met veel verslaafde, asociale rokers die je niet kunt mijden. Nu ik van de longontsteking af ben, wil ik helemaal niet meer ‘genieten’ van de verslaving van een ander.

Vandaar mijn oproep: verbied het roken, zorg voor een totaal rookverbod.