Binnenkort is het zo ver, dan ga ik de 100 mijl fietsen vanaf New York. Ik weet nog steeds niet goed waar ik aan ben begonnen en langzaam voel ik wel de tintelingen in mijn buik ontstaan. Zelfs op een kleine kaart lijkt de afstand toch wel heel erg lang te zijn. Maar goed, ik sta op 17 mei aan de start, er vol van overtuigd dat ik het ga halen. Natuurlijk ga ik na New York met een duidelijk doel, namelijk de Gran Fondo fietsen voor het goede doel en probeer ik er zoveel mogelijk meerwaarde uit te halen. Een deel van mijn voorbereiding heeft een dubbel doel en hebben zowel betrekking op wat ik in de Verenigde Staten ga doen als wat ik in het traject naar 17 mei aan het doen ben.
Zo heb ik een ‘Bike Patrol Pants’ van 5.11 weten te bestellen, die ga ik dan ophalen in Washington bij een locatie in Pentagon City. Ook heb in intussen een bezoek geregeld bij het Central Park Medical Unit, een volledige vrijwilligersorganisatie die de eerste hulp en de ambulance diensten in Central Park verzorgt. Daar hebben ze een bike-team en daar ga ik kennis halen die we hopelijk kunnen gebruiken voor de EHBO-bike-teams van het Rode Kruis. En wie weet kom ik zo onderweg nog wel eens wat tegen en kan ik nog meer mee terug halen. En natuurlijk vergeet ik niet ook gewoon te genieten van alles wat deze vakantie mij te bieden heeft.
Dit leuke kaartje geeft een goed beeld van de route die ik ga fietsen, met alle mooie uitzichten en ook alle bizarre uitdagingen die we onderweg tegenkomen. Gelukkig is het mei meestal lekker weer in New York. Normaal zo rond de 20 graden, de vraag is alleen of het nog gaat regenen. Dat zou een domper kunnen gaan worden.
Daarnaast heb ik ook nog andere voorbereidingen gereged, die zowel voor de trip in New York handig zijn als voor het biken voor het Rode Kruis (en natuurlijk prive) in de breedse zin. Zo hebben we met een groepje meegedaan aan een bike-clinic waarin we basiskennis hebben opgehaald en aangescherpt. Ook heb ik bijzonder aandacht besteeds aan het onderhouden en de kleine reparaties die we ook wel eens onderweg mee zouden kunnen maken in een werkplaats-clinic.
Bike-clinic
Op een erg regenachtige dag vertrokken we in de richting van de Utrechtse Heuvelrug, waar we met een instructeur hadden afgesproken voor een middag biken met vooral erg veel technische 
onderdelen. En natuurlijk om onze nieuwe bikes in te gaan rijden. Na een leuk spelletje tikkertje als warming up, hebben we veel aandacht besteed aan het remmen. Vooral met het spekgladde gras een grote uitdaging, zelfs de meest eenvoudige remming werd moeilijk doordat alles nat was. Ook het klimmen en het omhoog slalommen werd een feest, het weer maakt van een normale clinic een grote uitdaging. Na nog een aantal oefeningen zijn we een singel-track gaan pakken de bossen in. Met een aantal hele leuke klimmetjes en dalingen en volgens de overleveringen ook best wel wat rul zand en af en toe modder. Had ik al gezegd dat het regende ?
Zo hebben we van een normale bike-clinic een grotere en mooie uitdaging weten te maken, waarbij iedereen achteraf de meerwaarde hiervan wist in te zien. Wat het nog leuker maakte is dat we niet eens zoveel later tijdens de eerste inzet waarop de nieuwe bikes werden gebruikt heel erg veel voordelen mee hadden. Ineens werden al die hellinkjes in de duinen een makkie en de dalingen een mooie uitdaging (vooral waar we moeite moesten doen om achter en tussen de mensen te blijven rijden). Zeker de moeite waard en hopelijk een mooi extraatje voor de grote tocht.
Werkplaats clinic
Natuurlijk kun en mag je onderweg problemen verwachten met de bike. Wat doe je als de remmen moeilijk gaan doen of wanneer de ketting er toch iets minder zin in heeft.
Hoe zorg je dat je bij calamiteiten thuis kunt komen en op welke manier zorg je dat je fiets net iets langer mee kan gaan. Om wat meer kennis te krijgen over dit soort vragen en natuurlijk algemeen onderhoud, hebben we ons spontaan aangemeld voor een werkplaats clinic bij Merida in huis. Niet alleen was het weer een stukje netwerken, maar ook zeer leerzaam en mooi om te zien wat Merida in Apeldoorn voor elkaar heeft gekregen. Dit zal zeker een aanvulling blijken tijdens de Gran Fondo in New York, zo komen ook de kleine ongelukjes beter onder controle. En natuurlijk kunnen we nu ook tijdens de normale diensten veel meer en veel professionelere optreden.
Nu maar hopen dat deze voorbereiding mij net wat meer op weg heeft kunnen helpen, dan zonder ze te gaan.
precies zes weken te gaan en dan sta ik aan de start van een van mijn grootste uitdagingen van de afgelopen jaren. Althans, wellicht meer als afsluiting van een aantal van mijn grotere uitdagingen van de afgelopen jaren. Waar sta ik nu eigenlijk?