Gisteren ben ik met een collega naar de nationale traumadag in Groningen geweest. Hoewel we natuurlijk ook geinteresseerd waren in het UMCG, gingen we voornamelijk voor het bij de traumadag horende symposium dat dit jaar een paar voor ons zeer interessante onderwerpen bevatte. Voor het bike-team en de ontwikkelingen daaromtrend waren onderwerpen als ‘is de fietser kwetsbaar’ en ‘infrastructuur’ er interessant. Vanuit mijn rol als Bedrijfshulpverlener vond ik verder de preventie van bedrijfsongevallen bij Shell / NAM erg interessant om te volgen. Wat voor enorm verschil er zit tussen een bedrijf als de NAM en mijn eigen werkgever, ook op die punten waar we overeenkomsten hebben. Na afloop van dit interessante symposium zijn we vol met ideeen en wijzer weer teruggekeerd.

Daarnaast hebben we ook het publieksdeel van de dag bezocht. Helaas te laat voor een bezoek aan het helicopter platform, hebben we veel gezien. Vooral de demo van het werken in de traumakamer (opvallend genoeg gehouden in een van de college zalen van het UMCG) was indrukwekkend en leerzaam. Van deze demo nemen we ook weer leer en aandachtspunten mee naar huis.

Ik voelde mij opvallend goed thuis bij dit symposium en het opent voor mij deuren om hier toch meer mee te gaan doen. Ook heb ik toch voldoende meegenomen om verder aan de slag te kunnen met het ontwikkelen van materiaal voor EHBO en bike lessen. Hoewel deze ontwikkeling nog in de kinderschoenen staat en ik wel heel erg veel daarnaast erbij doe. Dit smaakt zeker naar meer.