Bronnen kunnen ons als ankerpunt vooruit helpen. Een aantal van mijn bronnen zijn historische figuren, zoals bijvoorbeeld Erasmus en Spinoza. Toch is er één naam die ik steeds onverwacht weer tegenkom: Sint Willibrord, de apostel van de lage landen.
Of het nu om Frater Willibrordus ging die samen met zijn collega mij als tiener door een van moeilijkste ervaring heeft weten te leiden of het bezoek aan de Willibrordkapel, een bijzonder plekje in Den Haag.
Willibrordus staat niet voor niets ook in de Canon van Nederland, ons venster op de Nederlandse geschiedenis.
Willibrordus ligt in zijn crypte in Echternach, een stad met een eigen geschiedenis. Zo is Echternach een van die historische steden die tijdens de tweede wereldoorlog met de grond gelijk werd gemaakt. Zo ontstaat er een bijzondere verbinding met de bescherming van cultureel erfgoed, een relevant onderwerp met alle conflicten in de wereld,.
Belangrijk voor het verhaal van Willibrord zijn bronnen en putten. Daar moest ik ook aan denken toen mijn verleden ineens weer op mijn pad kwam. Waar de pijn van anderen zo hoog zit, dat er op papier alles aan gedaan wordt om tot uitsluiting over te gaan. Merk ik dat ik geen boosheid voel, maar berusting. Aan mijn behoefte aan afsluiting, is meer voldaan dat ik had verwacht. Ik voel empathie en weet mijzelf met mijn bron verbonden.
Als de tijd daar is, denk ik wel dat balans nodig is. Hoe ik daar vorm aan wil geven, weet ik nog niet. Dat gaan we tegen die tijd wel zien, het zal in ieder geval met plek en goedheid te maken gaan krijgen. Ik zal wat met het bijbehorende bonnenboekje moeten doen, alleen zo weet ik dat ik het ook echt kan afronden.
Nu is Willibrordus voor mij ook een harde leermeester, het vraag elke keer moeite en offers. Mijn pogingen zijn crypte te bezoeken geven dat op een bijzondere manier weer. De laatste keer dat ik daadwerkelijk aan de deur van zijn crypte stond, was er nog sprake van water in de crypte. Het was daags na de wateroverlast in 2021, toen ik in veranderende landschappen kwam wandelen. Op een dag zal het mij lukken om de bron te bezoeken.
Af en toe komt er een bijzonder kans langs, zodat er afgelopen vrijdag met dank aan een lief iemand toch een kaarsje namens zij brand ter ere van Willibrordus bij zijn crypte.
Publicatie: jveenstra.org
