Ik merk dat ik steeds verder de hoek van het waarderend onderzoeken en de transactionele analyse in aan het gaan ben. Gecombineerd met het anders kijken naar bijvoorbeeld processen en natuurlijk mijn achtergrond van bestuurskunde heb ik steeds meer het idee dat ik mijn niche gevonden heb. Nu nog de stap naar het vastpakken. Rationaliteit koppelen aan de onderbuik, waarderend bezig zijn met verandering, ook al zit je midden in een conflict. Het is niet altijd even eenvoudig, maar het gaat mij steeds makkelijker af om mijn muren te verlagen en te veranderen. Maar, verandering brengt ongemak met zich mee. Ongemak bij mijzelf en ongemak bij de ander. Hoe zorg ik dan dat ik steeds meer bewuster omga met de kennis die ik bezit en werk aan mijn waarderend vermogen en inzichten in het veranderen vanuit de mens en niet vanuit het doel of proces?

Soms geven dagelijks dingen mooie momenten om daarmee bezig te gaan. Er is een conflict ontstaan in een vrijwilligersorganisatie waar ik in actief ben. Dat conflict lijkt zich vooral te richten op het steeds terugkerend onderwerp van de verhouding tussen beroepskrachten en vrijwilligers. Hoe mooi is het dan om een dergelijk conflict te kunnen gebruiken als onderwerp van een opdracht die je moet doen voor een opleiding. En hoeveel mooier is het dan om daarin meteen de verbinding te leggen tussen meerdere theorieën.

Dit theoretisch onderzoek heb ik vooral gebruikt om bewust op een afstand naar een conflict te kijken waar ik eigenlijk middenin zit. Wat is er eigenlijk aan de hand en wat kan ik er eventueel in veranderen. Hoe verhoudt dit zich tot de grote rode draad waarin de beroepsorganisatie van die vrijwilligersorganisatie zich telkens lijkt te willen verhouden tot hun vrijwilligers. En hoe kan het toch zo zijn dat er elke keer weer wrijving en ongemak is in die verhouding? Ik ben niet begonnen aan deze opdracht met de verwachting voor het probleem een (makkelijke) oplossing te hebben, ik ben begonnen aan deze opdracht om zelf onderzoek te doen naar mijn plek in dit conflict en mijn inzichten in deze verhoudingen en processen.

En het resultaat is indrukwekkend, ik kom er vooral achter dat ik zelf nog heel wat te doen heb. Mijn onderzoek klopte, de theorie paste en de organisatie zou er enorm veel nut van kunnen hebben op het verminderen van de vrijwing. En toch moet ik concluderen dat het meeste indruk achtergebleven is bij de bewustwording wat het met mij doet, wat het bij mij wakker maakt en wat ik er nog mee kan doen. Ik ga een mooie zomer in.