Jeroen Veenstra

Tag: Gemeente Amsterdam

  • Hulp in rollen, rolkeuzes en rolzuiverheid in een lastige situatie

    Hulp in rollen, rolkeuzes en rolzuiverheid in een lastige situatie

    11866363_10154142874623626_5492714692724394226_nNog niet eerder ben ik in mijn werkbare leven geconfronteerd met keuzes en rollen die heel erg dicht tegen elkaar beginnen te schuren als in de huidige situatie. Ik heb ooit gekozen om vrijwilliger te worden bij het Rode Kruis. En ondanks dat het een organisatie is die nog heel veel te leren heeft over het werken met vrijwilligers en professionalisering, is die keuze redelijk bewust gemaakt. Nog veel langer ben ik ambtenaar, ook een bewuste keuze geweest en daar ben ik oprecht trots op. Ondanks mijn loopbaan en de daarbij horende keuzes, heb ik altijd redelijk rollen kunnen scheiden. Ik heb zelf van meerdere kanten meegemaakt waarom mensen vluchten en durf wel te zeggen dat ik een redelijk evenwichtige mening heb. Ik ben ook duidelijk in mijn mening over de verhouding vluchteling en migrant, ik vind dat ik dat ook nog behoorlijk rationeel kan onderbouwen. Los daarvan vind ik dat de mens humaan behandeld moet worden, maar kan helderheid en strengheid daar ook best onderdeel van uitmaken.

    Toen kwam oktober 2015, een enorme migrantenstroom van een vorm die we nog niet hebben meegemaakt. Dit heeft niets meer te maken met Vluchtelingen die een plek zoeken waar ze veilig zijn en niet bedreigd worden in hun vrijheid. Dit heeft alles te maken dat we als internationale samenleving de problemen in de eerste veilige landen niet kunnen en willen oplossen. Van een wereld die steeds kleiner is geworden en van verwachtingen die voorbij gaan aan een plek waar iemand veilig is en niet bang hoeft te zijn voor zijn vrijheid. Van een vluchteling die ongemerkt ineens ergens migrant is geworden. Ik oordeel niet, ik beschrijf feiten. Feiten zijn belangrijk om de juiste oplossing te vinden, in alle gevallen moeten we de vluchteling, asielzoeker en/of migrant gewoon humaan behandelen. En daar komt het Rode Kruis en de gemeente om de hoek kijken, beiden met hun eigen rol en ik daar middenin.

    Ik ben ineens opdrachtgever, netwerker, bruggenbouwer, vrijwilliger, professional en hulpverlener. Ik moet lopende opdrachten in de lucht houden, heb te maken met afspraken en voortgang en ik weet dat mijn opdrachtnemer andere prioriteiten heeft. Ik ben bruggenbouwer tussen organisaties die hulp willen bieden en die hulp vragen. Ik zet mijn netwerk in om vragen opgelost te krijgen. Ik word benaderd om te komen helpen en dan zijn er als hulpverlener ook nog de normale evenementen. En tenslotte worstel ik nog met mijn eigen ervaringen binnen die vrijwilligersorganisatie. Ik merk dat de grenzen van mijn rollen elkaar raken en beginnen te overlappen.

    Binnen het Rode Kruis is de status ‘Verenigingskantoor in Bijzondere Omstandigheden’ afgekondigd, waarbij de noodhulp aan vluchtelingen en migranten voorrang krijgt boven alle ander projecten en werkzaamheden. Heel erg lastig als je daar met meer petten inzet en met verschillende belangen worstelt. Ik moet als ambtenaar mijn doelen halen en ik wil begrip hebben voor de status waar het Rode Kruis mee bezig is. Zou ik vrij moeten nemen als ambtenaar en mij als hulpverlener inzetten of kan ik meer betekenen voor hetzelfde doel en dezelfde organisaties als ik op mijn werk bruggen blijf slaan en mensen de juiste kant opzet om zo meer hulpverleners binnen te halen. Gelijktijdig moet ik ook nog rekening houden met onze eigen organisatie en procedures als ik nog een opdracht uit wil zetten bij diezelfde organisatie. En al moet ik straks uitleggen waarom ik niet voor het Rode Kruis ergens heb gestaan of dat ik niet op het werk was. Ik vind het bijzonder moeilijk, maar ik ben overtuigd van mijn keuzes en leer ik daar weer van. Ook al zijn er mensen die daar moeite mee hebben en niet begrijpen wat ik doe – maar die begrepen het daarvoor toch ook al niet.

  • Bijzondere diensten voor het Rode Kruis

    Bijzondere diensten voor het Rode Kruis

    11053344_1660717497498521_6644401099365667762_o (1)Over twee dagen is het zover, dan begint SAIL 2015 met de intocht van alle tall-ships. Als Rode Kruis verlenen we daar de eerste hulp, natuurlijk ook met het bike-team staan we paraat. Na de unieke diensten tijdens de tourstart in Utrecht, toch wel een van de meer bijzondere diensten dit jaar. Ik sta daar komende woensdag en donderdag met een collega paraat, waarbij al onze vaardigheden gebruikt gaan worden. Hopelijk zijn er kansen voor een paar mooie foto’s en anders voor bijzondere verhalen.

    Waarom maar twee dagen? Vrijdag en zaterdag sta ik vervolgens ook nog op het vuurwerkfestival in Scheveningen, toch weer een mooi jaarlijk hoogtepunt. Fietsen over de boulevard van Scheveningen, waar we natuurlijk alle aandacht krijgen. Nu maar hopen dat het weer goed blijft 😉 Natuurlijk blijft de strandpost een bijzondere plek om aan EHBO te doen. Niet alleen als gevolg van een unieke locatie, maar ook omdat je vooraf nooit weet wat je te doen krijgt en het daardoor heel erg afwisselend werk blijft.

    Soms lopen hobby en werk wel eens door elkaar heen. Terwijl ik op het punt sta mij voor het hoofd te stoten, oh neen – wacht even, dat heb ik al gedaan. IMG_0776Ik heb zojuist op professionele wijze zorg gedragen voor EHBO opleidingen aan vrijwilligers in mijn stadsdeel. Daarbij sluit de vraag bijna naadloos aan op de wensen vanuit de organisatie 11866363_10154142874623626_5492714692724394226_nen de politiek. Hierover volgt hopelijk binnenkort wat meer informatie, maar ik kan nu al trots zijn over het feit dat sommige dingen gelukkig wel te combineren zijn. Het leuke is dat dit op een hele leuke manier wordt ontvangen en er daardoor in mijn stadsdeel weer veel meer mensen die ook kunnen helpen als het nodig is rondlopen.

    Ik ben tenslotte ook nog een demo-team voor aan het bereiden voor het congres de ‘Sterke Schakels’, over het Rode Kruis als sterke schakel in de noodhulp binnen Nederland. Dit is natuurlijk hopelijk weer een mooi voorbeeld waar het Rode Kruis Bike-Platform zijn nut weer kan bewijzen, het gaat er nu al op lijken dat we een team kunnen samenstellen uit verschillende afdelingen. Wellicht dat we weer net als vorig jaar kunnen gaan showen en een goede indruk achter kunnen laten op de deelnemers.

  • Soms sta je even stil bij wat je anderen leert (evacuatiestoel)

    Soms sta je even stil bij wat je anderen leert (evacuatiestoel)

    wtc_evacuation_photo

    Binnenkort geef ik samen met mijn collega weer een instructie voor de evacuatiestoel in ons pand. Op zich een leuke training, maar wel eenje waarbij je elke keer weer aanloopt tegen het beperkte denken van je collega’s. Nu stond ik nog niet zo lang terug in het 9/11 Memorial en Museum in New York. Het memorial had ik al eens gezien, het museum was net geopend, een indrukwekkend bezoek waarin je letterlijk afdaalde naar de funderingen van het oude WTC gebouw. Over het bezoek zal ik zeker nog een keer een blog besteden, al was het alleen maar omdat het hele verhaal van de aanslag en vooral de hulpverlening die erop volgde mij erg aansprak. Tijdens dit bezoek stond ik op een zeker moment tegenover een evac-chair, een evacuatiestoel die de meeste mensen intussen wel kennen. Ze hangen meestal in een gebouw met meer verdiepingen en worden vooral gebruikt om bij evacuatie mensen via de trap naar buiten te brengen.

    Daar werd ik geconfronteerd met het verhaal van een overlevende, iemand die niet zelf de trap kon nemen. En door zijn collega’s maar liefst 69 (ja, je leest het goed negenenzestig) verdiepingen in een evacuatiestoel naar beneden werd gebracht. Doordat zijn collega’s met behulp van een evacuatiestoel een buitengewone daad deden, weet deze man dit nu nog na te vertellen. Het hele verhaal is hier te vinden.

    "Survivors' Staircase"
    “Survivors’ Staircase”

    Wat het verhaal extra bijzonder maakt, is als je je bewust bent van een uniek element van de constructie van de trappenhuizen in het oude WTC gebouw. Natuurlijk had ik de verhalen gehoord, maar ik kon mij nooit goed een beeld maken bij het idee van een dunne trap in zo’n groot gebouw waarin mensen naar beneden evacueerden en hulpverleners in volle bepakking omhoog klommen. Todat ik in dit museum onderaan een van de laatste restanten van vergelijkbare trappen stond en mij realiseerde hoe smal deze trappen eigenlijk waren. Ik heb moeite mij voor te stellen hoe het evacueren van de WTC heeft moeten gaan. In een kleine ruimte waar duizenden gebruikers van de WTC doorheen moesten, waar zeker rook in stond, waar de  hele tijd het ontruimingsalarm was te horen, waar hulpverleners door omheen kwamen en waar zeker de verhalen niet eenvoudig waren. Hoeveel erger moet het zijn geweest nadat de eerste toren naar beneden is gekomen, hoe bewust moeten de 9-11-8mensen toen zijn geweest van hun eigen leven? Midden in dat verhaal tref je dan ineens die gele stoel aan.

    Wat ik wel weet is dat ik tijdens de instructies in augustus en september niet alleen aandacht zal besteden aan dit verhaal, maar ook extra zal stilstaan bij het belang van datgeen wat ik ben gaan doen. Iedereen zou in principe moeten kunnen werken met deze evacuatiestoel, maar training blijkt toch elke keer weer belangrijk te zijn. En dat er dan mensen zijn die al tegen 10 verdiepingen opkijken, dan heb ik nu een bijzonder verhaal te vertellen.

     

  • Bike4Bike – De € 1.500,– gepasseerd en goed op weg.

    Bike4Bike – De € 1.500,– gepasseerd en goed op weg.

    thermometer.php De teller staat op net iets meer dan € 1.500,– en daarmee ben ik er bijna. Met een aantal toezeggingen kom ik ver, met nog ongeveer € 10,00 per dag tot en met de start moet het toch te halen zijn? Om een goede indicatie te krijgen, is de target eigenlijk 15 april 2015. Ik ben tot nu toe erg tevreden met het resultaat zover en als ik zie wie er allemaal een bedrag hebben gesponsord, voel ik mij erg gesteund. Met nog een kleine 500 euro te gaan ben ik er echt bijna.

    De oproep op intranet staat er nog steeds en langzaam druppelt het een beetje binnen. Ook kun je nog altijd bij Roveq een bestelling plaatsen en op die manier mij steunen.

    Intussen zijn we ook bezig de andere pluspunten te organiseren, een dienst meedraaien bij een vrijwilligersorganisatie en kennismaken met het Rode Kruis in New York. Ook het Bike-Platform van het Rode Kruis staat inmiddels, dus eigenlijk heeft alle investering al de nodige positieve resultaten opgeleverd. Alleen daarom ben ik al blij en extra gemotiveerd.

  • Bike4Bike – tekst op het intranet van de gemeente Amsterdam

    Bike4Bike – tekst op het intranet van de gemeente Amsterdam

    De hieronder staande tekst is op het intranet van de gemeente Amsterdam geplaatst ter promotie van mijn deelname aan de Gran Fondo New York.

    Help jij mee aan de sponsortocht van Jeroen Veenstra?

    Collega Jeroen Veenstra gaat fietsen voor het Rode Kruis tijdens de Granfondo, een uitdagende sponsortocht langs de Hudson en over Bear Mountain. Help hem bij het behalen van zijn doelstellingen en steun gelijk de noodhulporganisatie van het Rode Kruis.

    Vijfduizend wielrenners en bikers staan op 17 mei 2015 klaar in New York om te beginnen aan de Granfondo. Deze tocht door de Bear Mountains telt 160 kilometer, met een 2500 meter aan hoogteverschillen. Het doel van deze sponsortocht is het professionaliseren van de EHBO-bike-teams van het Rode Kruis.

    Waarom fietst Jeroen?

     

    Schermafbeelding_2014-09-30_om_09_35__53_

    Jeroen Veenstra als EHBO-biker bij het Rode Kruis fiets de 100 mijl op 17 mei 2015 tijdens de Granfondo in New York.

    Jeroen is vrijwilliger bij het Rode Kruis en is daar biker, al een aantal jaar verzorgt hij regelmatig samen met zijn collega’s de eerste hulp bij bijvoorbeeld evenementen. Binnen de gemeente Amsterdam is Jeroen werkzaam bij het stadsdeel en houdt hij zich bezig met onder andere met Huis van de Wijk. Waar soms bijzondere linken te vinden zijn tussen werk en vrijwilligerswerken en fiets hij tegen leuke initiatieven aan. Hij neemt ook zijn vrijwilligerswerk mee naar het werk, waar hij als BHV’er met de extra kennis beter zijn collega’s kan helpen. Daarnaast gaat hij ook een persoonlijke uitdaging aan. Jeroen heeft nog geen twee jaar terug door een ongelukje een hernia opgelopen en hiermee laat hij zien dat hij er weer is. Je kunt Jeroen ook volgen via: jveenstra.org

    Sponsor Jeroen voor het Rode Kruis

    Jeroen betaalt zijn eigen reis- en verblijfskosten van € 2.150 en moet daarnaast minimaal € 2.000 aan sponsorgelden binnen om zijn ticket te kunnen verzilveren. Ter voorbereiding zullen de deelnemers hard moeten trainen om de 160 kilometer te halen. De start op 17 mei 2015 zal plaatsvinden op de George Washington brug in Manhattan. Met de opbrengst van Granfondo wil het Rode Kruis de EHBO-bike-teams uitbouwen, versterken en professionaliseren. Als de noodhulporganisatie genoeg sponsorgelden heeft gekregen kan ze de bikers beter opleiden en uitrusten met noodzakelijke apparatuur. Hiermee hopen ze steeds meer levens te redden.

    Wil je Jeroen helpen bij het verzilveren van zijn ticket en gelijk het Rode Kruis helpen bij het redden van steeds meer levens? Sponsoren kan op verschillende manieren:

    • Op het kantoor van stadsdeel Nieuw-West staat een pot in de vorm van een sumo-worstelaar bedoeld voor kleinere bijdrages aan Jeroen. Momenteel staat deze op de 7e verdieping. Daarnaast kun je ook je bijdrage met Ideal overmaken via de website rodekruis.granfondony.nl/jeroen-veenstra
    • Je sponsort een ANBI en je kunt daarmee onder voorwaarden je bijdrage ook aftrekken van de belasting. Kijk voor de voorwaarden op de site van de belastingdienst.

    Heb je vragen, neem dan eens contact op met: jeroen.veenstra@amsterdam.nl

    EHBO-bike-teams

    Wie de beelden van het vreselijke ongeluk in Ter Apel tijdens carnaval heeft gezien, ziet EHBO-bikers van het Rode Kruis aan het werk. Gelukkig komt een dergelijk groot ongeval niet vaak voor, maar je komt de EHBO-bikers wel tegen bij diverse (sport)evenementen, (openlucht) concerten en bijvoorbeeld het Bloemencorso. Ook tijdens grote evenementen, zoals Prinsjesdag, de Marathon van Amsterdam en Serious Request kom je ze tegen. De bikers zullen eveneens vol op aanwezig zijn bij de start van de Tour de France in Utrecht. Als biker geven we vorm aan onze belangrijkste taak, namelijk het verzorgen van eerste hulp waar het nodig is. De bikers rijden op speciaal uitgeruste mountainbikes. Ze verplaatsen zich over grotere afstanden dan hulpverleners die te voet zijn. Op die manier kunnen nog sneller eerste hulp verlenen. De teams zijn populair. Steeds meer evenementen hebben er belangstelling voor.

    Kijk eens naar dit filmpje om een goed beeld te krijgen van wat een EHBO-bike-team kan betekenen: http://youtu.be/GbLYaYq57Fs. Als grootste noodhulporganisatie heeft het Rode Kruis inmiddels bij meer dan 40 afdelingen een bike-team. Het Rode Kruis krijgt hiervoor geen subsidies en is afhankelijk van donaties en andere inkomsten.

    300614_19

    EHBO-bike-teams rijden rond op festivals en verlenen hulp waar het nodig is. Deze twee bikers controleren zorgvuldig of het meisje zich goed voelt.