Hoewel ik deze zondag de hele dag weg ben geweest naar de nationale traumadag, heb ik natuurlijk wel aan mijn training gedacht. Doelstelling voor september is om tenminste 1 uur onafgebroken op een gemiddelde snelheid te gaan zitten van 25 kilometer per uur. Laat ik nu zaterdag ruim een uur vrijwel onafgebroken hebben kunnen fietsen en een gemiddelde hebben gehaald van 24,6 kilometer per uur. En dat met de nodige verkeerslichten en rare situatie op de weg. Toegegeven, het is nog over een vrijwel vlakke weg met maar weinig klim-mogelijkheden. Het is tijd om mijn route te gaan verlengen en wat meer duinen mee te gaan nemen, zodat ik langzaam aan het klimmen gewend kan raken.
Ook het inzamelen van sponsorgelden gaat de goede kant op. Mijn broertje (eigenaar van ROVEQ schoonmaakmiddelen) heeft toegezegd mij te willen sponsoren met een unieke actie op zijn webwinkel. Hierover natuurlijk later meer. Ook gaat mijn werkgever helpen met een sponsorbijdrage. Zonder die bedragen zit ik inmiddels op een sponsorbedrag van € 235,60.
Intussen begint het Rode Kruis ook te communiceren over de Gran Fondo en beginnen de andere punten ook een plek te krijgen. We komen er nog wel eens. Zelf meedoen of sponsoren, kijk dan eens op de sponsorpagina.
Gisteren ben ik met een collega naar de nationale traumadag in Groningen geweest. Hoewel we natuurlijk ook geinteresseerd waren in het UMCG, gingen we voornamelijk voor het bij de traumadag horende symposium dat dit jaar een paar voor ons zeer interessante onderwerpen bevatte. Voor het bike-team en de ontwikkelingen daaromtrend waren onderwerpen als ‘is de fietser kwetsbaar’ en ‘infrastructuur’ er interessant. Vanuit mijn rol als Bedrijfshulpverlener vond ik verder de preventie van bedrijfsongevallen bij Shell / NAM erg interessant om te volgen. Wat voor enorm verschil er zit tussen een bedrijf als de NAM en mijn eigen werkgever, ook op die punten waar we overeenkomsten hebben. Na afloop van dit interessante symposium zijn we vol met ideeen en wijzer weer teruggekeerd.
Daarnaast hebben we ook het publieksdeel van de dag bezocht. Helaas te laat voor een bezoek aan het helicopter platform, hebben we veel gezien. Vooral de demo van het werken in de traumakamer (opvallend genoeg gehouden in een van de college zalen van het UMCG) was indrukwekkend en leerzaam. Van deze demo nemen we ook weer leer en aandachtspunten mee naar huis.
Ik voelde mij opvallend goed thuis bij dit symposium en het opent voor mij deuren om hier toch meer mee te gaan doen. Ook heb ik toch voldoende meegenomen om verder aan de slag te kunnen met het ontwikkelen van materiaal voor EHBO en bike lessen. Hoewel deze ontwikkeling nog in de kinderschoenen staat en ik wel heel erg veel daarnaast erbij doe. Dit smaakt zeker naar meer.
Verzamelen en de briefingScenario in Scheveningen.
Na de nodige voorbereiding was het afgelopen zaterdag (23 augustus) eindelijk zover. Verzamelen om 10:00 bij het afdelingskantoor van het Rode Kruis in Den Haag voor de briefing en het vervoer. Eerst maar eens op weg naar Scheveningen, waar het eerste deel van de dag zou plaatsvinden. Een onwelwording op de Boulevard, waarbij de vrijwilliger / amateur acteur zo goed speelde dat verschillende mensen dachten dat het echt was (iets wat we de hele dag mee zouden maken). Meerdere schots van hetzelfde incident gemaakt, soms met en soms zonder bikers. Dit incident gebruiken we dan ook voor de meeste doelen (Hitteplan, bike-team en de Strandpost). Wel heel mooi om te zien hoe soepel eigenlijk alles ging, dat oefenen dat we regelmatig doen bewijst toch zijn nut.
Op het strand hebben we vervolgens nog een incident nagespeeld met een opstandige tiener die van de Boulevard op grotere hoogte (circa 4 meter) naar beneden was gevallen bij het spelen op de hekken. Hier hebben we gebruik gemaakt van de omgeving en van de Pier als achtergrond. We hebben vervolgens van de gelegenheid gebruik gemaakt om nog wat “Happy Slappy” materiaal op te nemen en natuurlijk nog wat trappetjes af en op gereden. Als laatste hebben we een diepte interview gehouden waar het hitteplan zo belangrijk voor is. De ochtend op het strand werd afgesloten met een eenvoudige lunch. Omdat het ochtend deel wat is uitgelopen, moesten we helaas de opnames voor het bike-team in Scheveningen Haven (een technisch deel) uitstellen. We zijn vervolgens direct naar de binnenstad doorgegaan.
Scenario Grote MarktstraatScenario Grote Marktstraat
In de binnenstad hadden we toestemming om ‘in het wild’ opnames te maken. We hadden gekozen voor een locatie op de erg drukke Grote Marktstraat en natuurlijk moest er een opname bij op het Plein. Op de Grote Marktstraat kozen we voor een incident waarbij een slachtoffer was aangereden door een scooter en de bestuurder was doorgereden. Op een erg druk punt met een goede grimeur werd het wel een erg bijzondere ervaring, ook gelet op de reacties van de mensen om ons heen die er meestal met open ogen intrapten. Tenslotte zijn we op het Plein de opnames gaan afronden, om terug te keren naar het afdelingskantoor. We moesten uiteindelijk op tijd weer terug zijn vanwege het vuurwerkfestival dat later die dag zou worden gehouden.
We hebben deze opnames gedaan met allemaal vrijwilligers en mensen die er vrijwillig stonden. Mijn respect dan ook voor iedereen die er afgelopen zaterdag bij waren
Afgelopen vrijdag was er het Internationaal Vuurwerkfestival in Scheveningen, een evenement waar het Rode Kruis voor de EHBO aanwezig is. Afgelopen vrijdag was het mijn beurt om op en over de boulevard te fietsen en om in deze bijzondere omstandigheden hulp te verlenen en gelijktijdig te leren. De boulevard van Scheveningen is met zijn drie kilometer lengte best een leuk stukje om de hulpverlening op te verzorgen en gelijk op de rustige delen om wat meters in de benen te krijgen. Daar waar mogelijk, hebben we ook nog wat geoefend met techniek en bijvoorbeeld trappetjes. Een leerzame en intensieve avond, maar ook lang.
De zaterdag daarom mocht ik een beetje filmproducent spelen. Het was de eerste dag van het Filmproject van de afdeling Den Haag, film materiaal verzamelen voor diverse promotie-filmpjes voor het Rode Kruis en natuurlijk van het project #GFNYB4B. Ik denk dat we enorm mooi materiaal hebben verzameld, de grotere complimenten waren natuurlijk van de mensen die dachten dat het echt was. Voor mij betekend dit een hele lange dag rondlopen en vooral veel bezig zijn. Toch heb ik de kans gehad om nog wat te oefenen en wat trappetjes af en op te fietsen. Ik kan niet wachten op het eindresultaat, waarvan ik hoop een paar dingen hier te kunnen tonen. In ieder geval mijn ‘pitch’ voor de #GFNYB4B. Op naar de tweede dag, die ik nog wel moet plannen.
Ook de kilometers gaan nog goed, ondanks het slechte weer weet ik hier en daar nog een half uurtje te pakken. Nog lang geen 160 kilometer, maar het houdt mij wel bezig. Tenslotte ben ik trots te zeggen dat de teller op eur 235,60 staat (waar ik best blij mee ben als ik mij realiseer dat ik eigenlijk pas begonnen ben.
Hoewel ik deze zondag de hele dag weg ben geweest naar de nationale traumadag, heb ik natuurlijk wel aan mijn training gedacht. Doelstelling voor september is om tenminste 1 uur onafgebroken op een gemiddelde snelheid te gaan zitten van 25 kilometer per uur. Laat ik nu zaterdag ruim een uur vrijwel onafgebroken hebben kunnen fietsen en een gemiddelde hebben gehaald van 24,6 kilometer per uur. En dat met de nodige verkeerslichten en rare situatie op de weg. Toegegeven, het is nog over een vrijwel vlakke weg met maar weinig klim-mogelijkheden. Het is tijd om mijn route te gaan verlengen en wat meer duinen mee te gaan nemen, zodat ik langzaam aan het klimmen gewend kan raken.
