Geduldig verder oefenen, inmiddels geloof ik erin dat ik de 100 mijl kan uitfietsen. In welke tijd en hoe ik mij de volgende dag ga voelen, dat weet ik nog niet. Inmiddels weet ik wel dat ik in een goed hotel zit, waar ik ook kan werken aan de cooling down en het ontspannen van de spieren.

Ook  het sponsorwerven gaat de goede kant op, dan wel niet met sloten tegelijkertijd, maar beetje bij beetje. En om eerlijk te zijn, hoewel het spannend is – stapje voor stapje geeft mij wel het gevoel dat er veel meer mensen achter mij staan.

Ook is intussen duidelijk hoe de bike eruit gaat zien waar ik op 17 mei 2015 mee op de George Washington Brug ga starten. Wat zullen we opvallen, althans dat hoop ik. Eind van de maand kan ik eindelijk op de eigenlijke bike gaan oefenen (dan zal mijn eigen bike wat minder gebruikt worden voor een paar maanden, vrees ik ;)). Ook kan ik dan de eerste foto’s tonen van deze bike. Het heeft even wat moeite gekost, maar dan heb je ook wat.

Nu nog op zoek naar de grotere sponsoren en meer aandacht door het Rode Kruis zelf. Helaas kost het nog wat tijd en moeite om die zaken voor elkaar te krijgen. Als het goed gaat, kan vanaf komende week eindelijk de berichten ook via het Landelijke Rode Kruis gaan. Ook is mijn broertje begonnen via www.roveq.nl om een deel van de opbrengsten de komende twee maanden te sponsoren aan dit goede doel. Dus, als je toe bent aan de grote schoonmaak en je wil mij sponsoren? Overweeg dan eens om naast de gewone sponsoring ook je schoonmaakproducten aan te schaffen via roveq.nl.

Een ding hebben we intussen al wel kunnen regelen, het Nederlandse Rode Kruis Bike-Platform is er. Niet alleen is het de bedoeling om te werken aan de verdere professionalisering en uitbouw van de bike-teams binnen het rode kruis, ook gaat het bike-platform het bike-fonds beheren waar de opgebrachte sponsorgelden voor landelijke bike-teams in gaan en via beheerd gaan worden. We staan aan het begin van de ontwikkeling, maar we komen er wel.