Nog 172 dagen en het is zover, tijd zat om te oefenen denk ik maar zo en tijd zat om een leuk sponsorbedrag binnen te halen. En intussen bezig te zijn met de andere zaken. De teller staat op 584 euro aan sponsorgelden en de nodige toezeggingen. Waaronder het bedrijf van mijn broertje dat mij wil sponsoren. Intussen fiets ik er ook een stuk op los, zo heb ik afgelopen zondag zo’n 54 kilometers gefietst in ongeveer 2 uur en drie kwartier. Op een lekker ontspannen tempo en dat ondanks (of dankzij ?) het weer.

Deze week gaat interessant worden, donderdag is er de voorlichtingsbijeenkomst in Utrecht. Daarnaast ben ik benieuwd of de sinterklaas actie nog wat gaat opleveren. Ook beginnen we steeds meer de communicatie te halen, zoals kranten en (interne) nieuwsbrieven.

Je kunt ons ook nog in actie zien, waarschijnlijk weer tijdens Serious Request in Haarlem. Daar doen we het tenslotte voor.

Hoe makkelijker het fietsen gaat, hoe meer zin ik in 17 mei krijg en hoe makkelijker ik weer op de fiets stap. Het aftellen is (letterlijk) begonnen.

Gisteren heb ik uiteindelijk ruim 112 kilometer on de benen, waarvan 90 kilometer over de veluwe en met de nodige hoogtemeters. Dat was toch iets meer dan de 80 kilometer die ik had verwacht. Vandaag loop ik soepel weer op kantoor, dus het kan alleen maar goed zijn geweest gisteren. Nadat we om half twaalf zijn gestart, zijn we door Arnhem richting de Emma-piramide gefietst om tenslotte uit te komen op de Postbank. Met snelheden op sommige stukken die opliepen tot de 45 kilometer per uur (berg af, dat wel) hebben we over de herfstachtige Veluwezoom gefietst. Alleen dat was de moeite al waard.

We waren met een erg klein groepje, maar des te gezelliger en goed gezeldschap. Waarmee we ook nog een hapje zijn gaan eten achteraf in een van de beter plekken van Wageningen city ;). Vervolgens moest ik weer retour Den Haag. Ik was overigens vergeten hoe het was om met de fiets in de trein te moeten gaan op toeristen-zondag. Stap ik in op een ‘fietsen voorrang plek’ staat zo’n vrouw met een slecht opgevouwde vouwfiets mij toch een partij raar aan te kijken. Gelukkig hoefde ze maar een klein stukje mee.

Nu ik weet dat ik de langere afstanden toch aankan (ik heb nog een paar maanden en ik haal al bijna pijnloos meer dan 100 kilometer) kan ik mij weer gaan concentreren op het binnenhalen van de sponsorgelden. Ik kan veel zeggen, maar ik heb ervan genoten. Nu na gaan denken over de locatie van de volgende grote training.