https://www.facebook.com/biketeam/posts/2321641174739726
-
Een Rondje Uithof
Laatst gaf ik weer een mountainbike training voor collega’s van het bike-team. Het geven van trainingen is leuk, ik merk echter wel de invloed van eerdere keuzes op de bijbehorende energie. Gelukkig geeft dat ook aanleiding om na te denken over wat ik er mee wil en waarom ik hier ook al weer mee ben doorgegaan. Langzaam beginnen steeds meer richtingen samen te komen en zie ik kansen. Maar daarover later meer.
Sliptraining Gebruik maken van de mogelijkheden en de locatie is een van de vaardigheden die ik bewuster ben gaan gebruiken na mijn opleiding tot mountainbike instructeur. Hoe leuk is het dan om van de combinatie van het weer, de locatie en een nieuwe slang om eens extra aandacht te besteden aan het remmen en slippen. Zo haal je de stad en het outdoor toch dichter bij elkaar.
Over de outdoor dichterbij halen, hoe leuk is het dan om onderweg een mooi stukje natuur tegen te komen. In januari kom je midden in een stedelijk natuurgebied ooievaars tegen. Een genot natuurlijk om bij stil te staan, niet alleen omdat het een mooi gezicht is. Maar ook om het besef dat de natuur en beweging een mooie toegevoegde waarde kan zijn voor het echte gesprek. Wellicht is het toch eens tijd om die stap te gaan wagen, ik zie enorme kansen om begeleiden van verandering te gaan combineren met buiten zijn en mountainbiken.
Aan het eind van elke les komt de schoonmaak, meteen een goed moment om te zien of mensen ook echt staan achter wat ze doen. Die paar minuten extra aan het eind van een training of een dienst zijn voor een aantal mensen de moeilijkste minuten die ze zich voor kunnen stellen. Ze willen zo snel mogelijk naar huis, lekker hun eigen ding doen en laten dan het liefst dit aan anderen over. Dan blijkt toch weer dat een taal en de neuzen dezelfde kant op een illusie is. Het geeft natuurlijk een goed aanknopingspunt om daarover het echte gesprek aan te gaan.
Tijd om knopen door te hakken en aan de slag te gaan.
-
“Wees jezelf en pas je aan”
Hoe kennelijk loststaande momenten innig met elkaar verbonden zijn en hoe bijzonder het is om dat alles te gaan zien. Zo bezocht ik vlak voor 11 november Ieper en liet de absurditeit van een oorlog over mij heen komen. Bezocht ik het symposium “even wordt alles zwart“. Lukt het mij eindelijk om Jitske Kramer te horen spreken en ben ik begonnen met een training “je eigen positie kiezen in adviesprocessen”. Zomaar een aantal zaken die los van elkaar lijken te staan, maar waar aandacht voor mensen de rode draad door alles heen is. En waar de ‘ik’ ineens weer een respectvolle plek krijgt in de tribe die mensheid heet.
Ieper laat zien hoe fout het kan gaan als we niet met elkaar willen samenwerken en we onze conflicten niet oplossen. Het is niet voor niets dat ‘Den Groote Oorlog’ heden ten dagen nog om offers vraagt.
“Harmonie is een reeks goed opgeloste conflicten” – Jitske Kramer
Het symposium “Even wordt het zwart” gaat over het leren van “mass casualty incident”. Een serie indrukwekkende sprekers vertelt over het verlenen van hulp bij grootschalige incidenten. Indrukwekkende verhalen over wat een kogel of een ontploffing met je doet en waar je op moet letten.
Allemaal een goede voorbereiding voor de herhaling als hulpverlener van een trainer die het wel snapt. Het is niet het belangrijkste dat ik mee naar huis heb genomen.
Een van de sprekers vraagt ons wat het belangrijkste doel is van de missie die we aangaan. Ik hoor verschillende mensen roepen, het doel is het “helpen van mensen”. Ik zit in mijzelf te zoeken naar mijn eigen antwoord, want het helpen van anderen is zeker niet mijn belangrijkste doel. Het antwoord van deze spreker verbaasde mij en trof mij meteen.
“Het belangrijkste doel van je missie is aan het eind van de missie veilig thuiskomen” – KZ
En thuiskomen is een onderwerp dat terugkomt op veel niveau’s, of het nu gaat om de hulpverlening, het werk of prive. En wat is jou positie in dat ’thuis’ en kun je de rust vinden om die plek ook te vinden. En laat dat nu net terugkomen bij de training “je eigen positie kiezen in adviesprocessen” en het vervolg van mijn TA opleiding.
Binnen de gemeente Amsterdam zijn er een aantal keer per jaar lezingen van een bijzondere, unieke of bijzondere spreker onder de naam ‘Amsterdam Open”. Dit keer was het de beurt aan Jitske Kramer die kwam praten over de grenzen van inclusiviteit. Eigenlijk was het een verhaal over die andere grenzen, waardoor het woord ineens een andere betekenis zou kunnen krijgen.
“Diversity is about being invited to the party, inclusion is being invited to join and dance” – Verna Myers
Eigenlijk gaat het verhaal over het concept van Deep Democracy, maar is het vooral de benadering van de mens vanuit de blik van een antropoloog op ’tribes’ een verfrissing.
“Tribes” als een plek waar conflicten gewoon mogelijk zijn, je jezelf kunt zijn en consent belangrijker is dan met zijn alleen de neuzen dezelfde kant op te krijgen. Zal ik dan toch maar eens wat gaan doen met Deep Democracy, het sluit kennelijk nog meer aan op TA dan ik mij kon voorstellen.
Hopelijk zet dit proces zich door, ik begin steeds meer te genieten van deze zoektocht. Ook al is die enorm lastig en vraagt die enorm veel.
Gelukkig mocht ik deze bijzondere periode afsluiten met het geven van een leuke mountainbike les voor bikers en belangstellenden binnen het Rode Kruis op de uithof, met mooie feedback over deze speciale lessen.
