Nog drie weken en dan sta ik aan de start van de GFNY Deutschland, met de hoop dat ik hem ga halen – het blijft spannend 🙂 Ergens volgende week gaat het echt worden, want dan krijg ik mijn startnummer en startgegevens toegemaild.
Ben ik er klaar voor, ik heb nog geen idee. Ik ga er deze laatste paar dagen alles aan doen om in ieder geval dat extra stukje te doen om in ieder geval de finish te halen.
Zuid-Holland is geen landschap met de nodige klimmetjes en afdalingen, maar kent wel leuke (tegen)winden en stukken om te fietsen. Ik stapte dan ook op de fiets om een rondje op afstand te fietsen. 90 kilometer later ben ik redelijk tevreden. Voor ik naar Duitsland vertrek, zal ik deze afstand nog wel een paar keer gaan fietsen. Hopelijk heb ik nog tijd voor een stukje in Limburg of de Ardennen om mijn klimmetjes te oefenen. Een uitdaging gaat het zeker worden, maar een betere training voor de GFNY 2017 zal ik niet kunnen vinden 😉 Het is nog even wachten om te kijken of ik deze weer aanga als sponsor rit of dat ik een andere oplossing ga zoeken.
Onderweg op mijn rondje door Zuid-Holland kwam ik weer de leuke dingen tegen van het biken. Ik ben vanaf
huis via de landgoederen naar de duinen gereden om vervolgens door de duinen door te fietsen naar Hoek van Holland. Vervolgens langs de Nieuwe Waterweg via de Maeslantkering door naar Rotterdam en vervolgens vanuit Rotterdam via het Westland terug te gaan.
In het Westland kwam ik mooi op tijd aan om een stuk van het varend Corso te bekijken. Altijd leuk om dit soort evenementen mee te mogen maken en gelukkig toeval dat ik het op het juiste moment op de juiste plek was om mee te kunnen kijken.
Het was niet allemaal even leuk onderweg, ik ben momenteel ook betrokken bij het ontwikkelen van de training voor de biker van het Rode Kruis. Goede argumenten waarom training nodig is zijn te vinden in de risico’s van het fietsen. Helaas hebben niet alle mensen dit even goed door. Onderweg kwam ik dan ook twee momenten 
tegen waar dit onverwacht duidelijk naar voren kwam. Er staat langs de mountainbike route in de Uithof een fiets half in het zand gestald. Voor zover ik kan nagaan heeft de berijder van deze fiets een paar dagen eerder een zwaar ongeluk gehad. Kort daarop fiets ik door de duinen langs het Westland en ik zie vanaf enige afstand een ambulance en een wagen van de reddingsbrigade die twee wielrenners aan het helpen waren. Wat mij daarbij heel erg opviel is dat ik uit automatische mijn snelheid matigde (om zo veilig langs het incident te rijden) en dat ik aan alle kanten door wielrenners werd ingehaald die gewoon op volle snelheid langs het incident langsreden. Soms begrijp ik best wel waarom mensen een hekel hebben aan wielrenners.
Kunt u ons de weg naar Hamelen vertellen, meneer (met dank aan JS).
Eens kijken of dit mij gaat helpen, vooral als ik halverwege de weg kwijt raak!
Het heeft even geduurd en hoe dichter 28 augustus 2016 komt hoe meer ik twijfel. Toch ga ik er toch voor,
hoewel ik er wel voor kies om de Medio te fietsen. Dit zijn ‘slechts’ 100 km met zo’n 1500 soms erg gemene hoogtemeters tussendoor. En juist die hoogtemeters zijn mijn grootste uitdaging op het moment. Een goede oefening voor de GFNY 2017.
Ben ik voldoende voorbereid, ik weet het oprecht (nog) niet. Maar ik weet wel dat ik een stuk beter weet waar ik aan begin dan in mei 2015. Ik heb intussen een aantal keer in de Ardennen gefietst en heb de nodige kilometers inclusief een enkele toertocht gereden. Veel geleerd, maar of dat betekend dat ik dit keer in staat ben om de rit uit te rijden. Daar kan ik natuurlijk maar op een manier achterkomen.
Ik kies er inderdaad voor om het toch maar te doen, dan weet ik in ieder geval wat ik nog moet gaan doen voor 2017. Ik begin vrolijk aan de start, kapot ga ik toch wel. Vooral op mijn mountainbike, dit keer wel met grotere wielen dan waarmee ik in 2015 reed in New York. Kwa snelheid en kwa overbrenging is er echt een verschil tussen de Big7 (2015) en de Big9 (2016). Of het gaat betekenen dat ik in 2017 toch overstap op een echte racefiets, dat weet ik nog niet. Dit is in iedergeval weer een bijzondere uitdaging en een goede kans om mijn hoofd weer eens leeg te krijgen.
De bedoeling is dat ik drie nachten in Hameln verblijf, ik moet alleen nog wel de weg ernaar toe en een hotel zien te regelen. Of ga ik dan toch stiekum met een grote tent op een camping staan? Alleen als iemand met een auto mij komt aanmoedigen is dat een serieuze optie. Ik heb nog wel een leuke tent om uit te proberen, met twee delen en ruimte voor de fiets.
Anyhow, het is een uitdaging en ik hoop eigenlijk dat het mij gaat lukken. Op naar 28 augustus 2016 in Hameln.
Soms is het leuk om Den Haag eens vanaf een hele andere kant te mogen bekijken. Twee filmpjes die met mijn actioncam zijn gemaakt tijdens een dienst in Den Haag.
