Jeroen Veenstra

Categorie: Studie

  • Op naar nieuwe hoogtes

    Op naar nieuwe hoogtes

    Na mijn WAFA cursus in de Ardennen heb ik besloten om een cursus klimmen te gaan volgen. Natuurlijk heb ik woord bij daad gevat en ben afgelopen maandag met mijn eerste avond van de indoor toprope cursus begonnen bij mountain network. Het blijkt een enorme uitdaging te zijn voor mijn hoogtevrees, meer dan ik had verwacht. Deze cursus blijkt dus meer dan verwacht een uitdaging te zijn en vraagt enorm veel van mij, maar maakt het wel bijzonder interessant.

    Waarom ik bewust kies voor een cursus van de NKBV en daarom in Amsterdam uitkom heeft te maken met dat deze cursus ook in Vlaanderen geldig is. Tot nu toe gaat het klimmen goed en ik ben zeker van plan de 16 meter te gaan halen tijdens mijn volgende les.

    Ook zit ik na te denken over het volgen van de WAFA – WFR bridge in december, een paar leerzame dagen Ardennen lijkt mij opnieuw erg leuk. Het geeft mij de kans om verder te leren en te ontdekken. Ik merk dat ik de ontdekking steeds belangrijker ga vinden. Beter gezegd dat ik de ontdekking altijd al belangrijk heb gevonden, maar nu pas de verwondering in de ontdekking begin te verkennen. Dat maakt het niet altijd even makkelijk, om het maar zo te zeggen.

    Het is tijd mijn studie af te ronden, afgelopen weken ben ik intensief bezig geweest met het schrijven van mijn paper voor mijn opleiding Transactionele Analyse Management en Organisatie. Een mooie kans om een sluimerend conflict aan te pakken en te onderzoeken en laat onderzoeken nu de basis van de ontdekking zijn. Transactionele Analyse en Waarderend Onderzoeken gaan hand in hand in de ontdekking en verandering en daarmee de groei.

    Ondanks al mijn onderzoek, lukt het mij in sommige gevallen nog niet om verandering te brengen en geheel autonoom mijn weg te vinden. Desondanks weet ik steeds beter en bewuster mijn keuzes te maken. In dat kader heb ik ondanks mijn achtergrond gekozen om te stoppen als BHV’er binnen mijn organisatie. Deze keuze heeft vooral te maken met een tegenstrijdigheid in de ‘aansturing’ van de hotelier op het BHV team en zoals ik aangestuurd wil worden. Naar mijn mening levert de keuze in ‘aansturing’ teveel risico’s op voor mijn eigen veiligheid en dan gaat natuurlijk regel 1 van de hulpverlening op: ‘Eigen veiligheid gaat voor’. Natuurlijk gaat het hier ook interessant worden om die transacties eens te analyseren en ervan te leren, maar niet op dit moment.

    Tenslotte was het de dag van de verkiezingen en was het weer tijd voor een andere interesse van mij: het verkiezingsproces. Al sinds jaar en dag ben ik vaak te vinden op een stembureau en heb ik zelfs als verkiezingswaarnemer ervaring op mogen doen.

    Toch zie ik steeds meer een rode draad door al mijn activiteiten heen en zijn ze veel meer met elkaar verbonden dan ik zelf dacht. Met die bewustwording in mijn achterhoofd, merk ik dat ik een bijzondere kans heb om mijn persoonlijke groei te versterken door de verschillende hobbies en activiteiten ook bewuster op elkaar aan te laten sluiten.

  • En daar gaan we dan – 2018

    En daar gaan we dan – 2018

    Vorige keer vertelde ik over een weekend dat helemaal anders liep dan verwacht. Een van de dingen die ik zocht was een extra hobby die aansloot bij al het andere. Na alle verhalen tijdens dit weekend, had ik niet verwacht dat er nog meer zou volgen. Maar zelfs in de stad is het net een grote wildernis en die kom ik toch elke keer weer tegen. Gewoon vanaf het balkon of tijdens een Rode Kruis inzet. Wie ben ik dan om daar verder weerstand aan te bieden 😉

    #Bijzondereontmoetingen met mensen, momenten en plaatsen zeg maar. Eigenlijk allemaal typische beelden waar je aan moet denken als je in de wilderness rondloopt, maar dan ineens gewoon midden in de stad. Denk aan een helicopterredding in de bergen of in de canyon? Zeker, vooral als er een taumahelicopter weet te landen achter je flat, midden tussen hoogbouw – de urban canyon. Of wat dacht je van een reddingsmissie (preventief) in een urban grot? de #UrbanWilderness is veel dichterbij dan je denkt. Goed, de hulpverleners natuurlijk ook.

    Als lid van het Rode Kruis bike-team kom ik tijdens een inzet natuurlijk wel eens op unieke plaatsen. Denk aan een universiteitsgebouw, de haven van Rotterdam of zoals vrij recent een spoortunnel. Maar eigenlijk pas tijdens de inzet in de spoortunnel van Delft kwam ik erachter hoe erg het eigenlijk op een grot lijkt. Of bekijk ik de wereld om mij heen inmiddels anders dan voorheen. Blijkt de kracht van verhalen in combinatie met een grote verbeelding toch echt een verschil te kunnen maken? Gaat het dan ineens om een ander proces dan dat ik dacht? Ik besluit hier toch gewoon van te gaan genieten.

    Professioneel ben ik inmiddels halverwege de leergang TA Management en Organisatie en overweeg ik de interne leergang proceskunde te gaan doen, het sluit mooi aan op het gedachtengoed van het waarderend onderzoeken. Intussen moet ik mijzelf enorm onder de kont schoppen om het afstuderen af te ronden, zo’n puntje dat blijft liggen. Het is tijd.

    Tussendoor is het ook nog eens tijd voor een academisch kwartiertje en doe ik mee aan de Masterclass Terrorisme 2018 van het Haagsch College. Tijd om mijn hersenen en lichaam blijvend te stimuleren in 2018.

    Dergelijke leergangen hebben ook persoonlijk een grote impact, ik blijf leren en ontwikkelen en beter worden. Dat kan alleen maar door ook zelf weer aan mijn lijf te werken. Mijn fysio heeft mij eindelijk weten te overtuigen dat de leeftijd een beetje gaat tellen en dat het daarom alleen maar belangrijker aan het worden is bewuster met beweging om te gaan. Dat maakt het juist interessant(er) om dit jaar verder te gaan werken aan mijn mountainbike technieken en vaardigheden en er een nieuwe hobby bij te kiezen. Althans, om rustig om mij heen te gaan zoeken. Het ligt bijna in de lijn om voor de hoogte te blijven kiezen. Ik ga mij dan ook  aanmelden voor een beginnerscursus klimmen.

    Contact maken bij #bijzondereontmoetingen blijft toch lastiger dan verwacht, tja – daar moet je het dan mee gaan doen.

  • Leergang waarderend onderzoeken in een bijzondere omgeving.

    Leergang waarderend onderzoeken in een bijzondere omgeving.

    20160210_154856_HDR (1)In een zeer inspirerende omgeving (met helaas minder inspirerende stoelen) ben ik afgelopen dinsdag begonnen met de leergang waarderend onderzoeken van de gemeente Amsterdam begonnen. De eerste twee dagen zaten vol met inspiratie, leergierigheid en kennismaking. Het tegenkomen van bijzondere mensen, concepten en gedachten maakten het twee intensieve en mooie dagen. En stiekem hebben we tussen de theorie door al heel veel in de praktijk gebracht. Over waarderend onderzoeken later meer.

    Deze eerste twee dagen vonden plaats op een wel heel bijzondere locatie, de academie van bouwkunst in Amsterdam. De plek bij uitstek waar een van de basisprincipes van het waarderend onderzoeken toegepast wordt, waar anders tref je een plek aan waar mensen een beeld van de toekomst hebben en deze omzetten in een zichtbaar beeld en soms in een echt beeld. Het gebouw staat dan ook vol met maquettes en tekeningen van gebouwen en concepten.

    Maar daar houdt de inspiratie niet op, het gaat ook om het gebouw waar mijn twee werkvelden samen komen. Niet alleen heeft het huidig gebruik te maken met mijn oude vakgebied van de handhaving en heeft het ‘Oude Arsenaal’ te maken met de veiligheid, maar bevond zich in het andere pand mogelijk een van de oudste sociale diensten van Nederland, de ‘Huiszittenmeesters’ die in de oudezijds huiszittenhuis een plek hadden gevonden.

    Jammer dat ik vervolgens bij thuiskomst vol door de griep geveld werd.

  • Eindelijk kom ik ook weer eens toe aan wat ik moet doen

    Eindelijk kom ik ook weer eens toe aan wat ik moet doen

    haagse_hogeschool_2Eindelijk kom ik aan het laatste stukje van mijn opleiding toe: afstuderen. Gelukkig heb ik ondanks de afgelopen twee jaar niet stilgezeten en kan ik putten uit een bron van netwerken en kennis om eindelijk tot een goed voorstel te komen. Alleen nog het Rode Kruis meekrijgen om er een definitieve opdracht van te maken. ‘Natuurlijk’ heeft het te maken met een aantal andere dingen waar ik mee bezig ben, anders krijg ik het niet rond om het goed te doen. Ik ga voor een onderdeel in de oprichting van het Bike-Platform van het Rode Kruis.

    Zo haal ik meer dingen samen en kan ik zorgen dat ik overzicht blijf houden op wat ik doen. Ik ben dan ook erg benieuwd of ik het eindelijk kan afronden. Stapje voor stapje.. maar, ik kom er wel 😉