Jeroen Veenstra

Categorie: Waarderend Onderzoeken

  • Een weekend vol met belofte en verwondering.

    Een weekend vol met belofte en verwondering.

    Een eervolle ontmoeting met Robert van Voren voor een projectvoorbereiding #4daagse4UA vol met verhalen en verwondering. In #Kijkduin gloort er hoop aan de horizon, maar we beginnen met het Veteran Mental Health Center of Excellence in Kyïv. Waar ze naast mentale steun aan Veteranen bieden, ook nog kennis verrijken door onderzoek en onderwijs.

    Je kunt meehelpen, doneren kan via deze link.


    Daarna kreeg ik een enorm warm ontvangst als nieuwe vrijwilliger bij Dialoog in Den Haag tijdens een leerzame en volle vrijwilligersdag. Een enorme mooi kans om bij te dragen aan meer verbinding en begrip in Den Haag en onze samenleving net dat beetje beter te maken. Ook een dag waarop ik Willem de Wijs weer eens mocht ontmoeten, terwijl hij over zijn grote passie van het #waarderendonderzoeken vertelde.

    Wie weet ontmoeten wij elkaar in Den Haag tijdens een van de dialoog bijeenkomsten die ik hopelijk later dit jaar ook mee mag begeleiden. En wellicht komt het onderwerp van Oekraïne daar bij langs.

    Om dan uiteindelijk af te sluiten in het #veldhospitaal op het malieveld tijdens de #CPCLoop waar ik als vrijwilliger van Het Nederlandse Rode Kruis de eer heb om mee te mogen helpen. Daar hoop ik dan weer niemand te zien.

    Het weekend is dan ten einde, maar niet zonder dat ik mag uitkijken naar mijn late dienst op het #stembureau voor de Gemeente Den Haag op die bijzondere locatie in het HagaZiekenhuis.

    Dit zijn van die dagen waarop je mij terecht ziet genieten!

    Den Haag
    Dialoog in Den Haag
    CPCLoop

    Publicatie: LinkedIn, Facebook

  • We gaan weer Sandwichen.

    We gaan weer Sandwichen.


    Jaren werden we getraind in het feedback geven volgens het “sandwich model”, je weet wel: je introduceert de kritiek met iets positiefs en vervolgens sluit je er ook weer mee af. Ik heb mij nooit goed gevoeld bij dit model, omdat mijn ervaring is dat het vaak het omgekeerde effect heeft. Bij feedback gegeven volgens de sandwich methode merk ik zelfs dat ik de feedback niet meer hoor, omdat daarbij aan mijn behoefte voldaan kan worden van verbinding en autonomie.

    Het model heeft de mooie intentie om de kritiek makkelijker te ontvangen. Helaas blijkt keer op keer dat het model: het vertrouwen schaad, het tegenstrijdige boodschappen geeft die ons brein niet goed verwerkt, het veroorzaakt wantrouwen en kan zelfs de relatie met de feedbackgever schaden. Sterker nog, de sandwichmethode blijkt ook nog eens regelmatig conflicten tot gevolg te hebben die dan niet uitgesproken mogen worden.

    Inmiddels blijkt wetenschappelijk onderzoek dit gevoel ook te bevestigen, er komt steeds meer bewijs dat het tijd is om de sandwich feedback methode af te schaffen en betere methodieken te gebruiken.

    Jammer genoeg blijkt sandwichen moeilijk uit te roeien te zijn en zie ik op bepaalde momenten de methodiek zelfs als verplichte koste terug komen. Bij een training, opleiding of volgens de werkafspraken. Opvallend genoeg juist in die situaties waarin cultuurverandering een aanleiding is. Zo maakt het voor mij weer onderdeel van de kracht van het conflict uit en vraag het moed om met goede feedback aan de slag te gaan.

    Persoonlijk ben ik de laatste tijd vooral bezig met waarderende feedback, empathisch feedback, pijlen gooien en soms gewoon de directe aanpak – maar dan gericht op gedrag en niet op de persoon. En hoe meer ik ermee worstel, hoe meer ik mij besef dat feedback gaat over samen leren en ontwikkelen.

    Hoe geef jij feedback?

    Leadership IQ | The Compliment Sandwich: What Is It And Why Is It So Bad?

    Publicatie: LinkedIn

  • 2018 -een doel gehaald en toch

    2018 -een doel gehaald en toch

    Het is gelukt, ik heb in ieder geval een klimbewijs behaald en mag dus ‘zelfstandig’ klimhallen betreden. Ik weet niet of dat de klimhal daadwerkelijk veel veiliger maakt, maar het voelt wel goed om hem te halen. Nu nog de uitdaging van het halen van de top, maar ook die komt steeds meer in zicht. Ik heb in ieder geval een doel gehaald voor 2018, nu kijk ik stapje voor stapje hoe verder. Het geeft mij wel weer een handvat om verder te gaan. Een mooie kijk op de #UrbanWilderness vanaf een hele andere kant die mij ook de ruimte geeft om te ervaren.

    In het kader van mijn opleiding in de Transactionele Analyse moet ik een paper schrijven, ik heb ervoor gekozen om een conflict te beschrijven die is ontstaan bij het doorontwikelen van het bike-platform. Het beschrijven heeft mij geholpen met het duiden van het conflict, maar heeft mij ook overtuigd van de kracht van de waarderende aanpak. In mijn beschrijving heb ik rust kunnen vinden en tevens een eerste theoretische verbinding gemaakt tussen deze twee mooie theorien en de bewustwording dat ik nog stappen te maken heb. Ik ben intussen van het ervaren van de plek buiten mijn comfortzone gegaan naar de reflectie op mijn eigen kunnen en zie dat ik daar nog veel in moet doen. Wellicht dat het concept van ervaringsleren een mooie aanvulling is op deze ontwikkeling en de combinatie met het mountainbiken en andere buitensport wensen. Langzaam zie ik steeds meer combinaties ontstaan en steeds meer kansen, ook voor mijzelf. Het gaat nog veel van mijzelf vragen, dan is die uitdaging om de top van de klimroute te behalen ineens een heel stuk kleiner.

     

    Natuurlijk combineer ik dat graag met het mountainbiken, ook daar moet ik nog verder groeien. Daarom doe ik in juni weer eens mee aan een mountainbike clinic om mijn eigen kwaliteiten te verbeteren. En ik zie kans om het mountainbiken te combineren met de transactionele analyse en het waarderend onderzoeken. Een interessante gedachte om eens serieus op door te denken, met de insteek van mijn bezoek aan Outward Bound Belgie.

    Om met een bekende clown te praten, “dat ga ik eventjes aan de binnenkant van mijn ogen bekijken”

     

  • Op naar nieuwe hoogtes

    Op naar nieuwe hoogtes

    Na mijn WAFA cursus in de Ardennen heb ik besloten om een cursus klimmen te gaan volgen. Natuurlijk heb ik woord bij daad gevat en ben afgelopen maandag met mijn eerste avond van de indoor toprope cursus begonnen bij mountain network. Het blijkt een enorme uitdaging te zijn voor mijn hoogtevrees, meer dan ik had verwacht. Deze cursus blijkt dus meer dan verwacht een uitdaging te zijn en vraagt enorm veel van mij, maar maakt het wel bijzonder interessant.

    Waarom ik bewust kies voor een cursus van de NKBV en daarom in Amsterdam uitkom heeft te maken met dat deze cursus ook in Vlaanderen geldig is. Tot nu toe gaat het klimmen goed en ik ben zeker van plan de 16 meter te gaan halen tijdens mijn volgende les.

    Ook zit ik na te denken over het volgen van de WAFA – WFR bridge in december, een paar leerzame dagen Ardennen lijkt mij opnieuw erg leuk. Het geeft mij de kans om verder te leren en te ontdekken. Ik merk dat ik de ontdekking steeds belangrijker ga vinden. Beter gezegd dat ik de ontdekking altijd al belangrijk heb gevonden, maar nu pas de verwondering in de ontdekking begin te verkennen. Dat maakt het niet altijd even makkelijk, om het maar zo te zeggen.

    Het is tijd mijn studie af te ronden, afgelopen weken ben ik intensief bezig geweest met het schrijven van mijn paper voor mijn opleiding Transactionele Analyse Management en Organisatie. Een mooie kans om een sluimerend conflict aan te pakken en te onderzoeken en laat onderzoeken nu de basis van de ontdekking zijn. Transactionele Analyse en Waarderend Onderzoeken gaan hand in hand in de ontdekking en verandering en daarmee de groei.

    Ondanks al mijn onderzoek, lukt het mij in sommige gevallen nog niet om verandering te brengen en geheel autonoom mijn weg te vinden. Desondanks weet ik steeds beter en bewuster mijn keuzes te maken. In dat kader heb ik ondanks mijn achtergrond gekozen om te stoppen als BHV’er binnen mijn organisatie. Deze keuze heeft vooral te maken met een tegenstrijdigheid in de ‘aansturing’ van de hotelier op het BHV team en zoals ik aangestuurd wil worden. Naar mijn mening levert de keuze in ‘aansturing’ teveel risico’s op voor mijn eigen veiligheid en dan gaat natuurlijk regel 1 van de hulpverlening op: ‘Eigen veiligheid gaat voor’. Natuurlijk gaat het hier ook interessant worden om die transacties eens te analyseren en ervan te leren, maar niet op dit moment.

    Tenslotte was het de dag van de verkiezingen en was het weer tijd voor een andere interesse van mij: het verkiezingsproces. Al sinds jaar en dag ben ik vaak te vinden op een stembureau en heb ik zelfs als verkiezingswaarnemer ervaring op mogen doen.

    Toch zie ik steeds meer een rode draad door al mijn activiteiten heen en zijn ze veel meer met elkaar verbonden dan ik zelf dacht. Met die bewustwording in mijn achterhoofd, merk ik dat ik een bijzondere kans heb om mijn persoonlijke groei te versterken door de verschillende hobbies en activiteiten ook bewuster op elkaar aan te laten sluiten.

  • Leergang waarderend onderzoeken in een bijzondere omgeving.

    Leergang waarderend onderzoeken in een bijzondere omgeving.

    20160210_154856_HDR (1)In een zeer inspirerende omgeving (met helaas minder inspirerende stoelen) ben ik afgelopen dinsdag begonnen met de leergang waarderend onderzoeken van de gemeente Amsterdam begonnen. De eerste twee dagen zaten vol met inspiratie, leergierigheid en kennismaking. Het tegenkomen van bijzondere mensen, concepten en gedachten maakten het twee intensieve en mooie dagen. En stiekem hebben we tussen de theorie door al heel veel in de praktijk gebracht. Over waarderend onderzoeken later meer.

    Deze eerste twee dagen vonden plaats op een wel heel bijzondere locatie, de academie van bouwkunst in Amsterdam. De plek bij uitstek waar een van de basisprincipes van het waarderend onderzoeken toegepast wordt, waar anders tref je een plek aan waar mensen een beeld van de toekomst hebben en deze omzetten in een zichtbaar beeld en soms in een echt beeld. Het gebouw staat dan ook vol met maquettes en tekeningen van gebouwen en concepten.

    Maar daar houdt de inspiratie niet op, het gaat ook om het gebouw waar mijn twee werkvelden samen komen. Niet alleen heeft het huidig gebruik te maken met mijn oude vakgebied van de handhaving en heeft het ‘Oude Arsenaal’ te maken met de veiligheid, maar bevond zich in het andere pand mogelijk een van de oudste sociale diensten van Nederland, de ‘Huiszittenmeesters’ die in de oudezijds huiszittenhuis een plek hadden gevonden.

    Jammer dat ik vervolgens bij thuiskomst vol door de griep geveld werd.